Logo Image

Pijn doet kopen

20.12.2018

17 december — Ik ben op een punt gekomen dat het mag kosten wat het wil, als mijn ‘probleem’ maar opgelost geraakt. Als ik maar verlichting kan brengen in de pijn. Nochtans is het financieel niet ’t moment (is het dat trouwens ooit?). Maar ik besef: ik heb dit nù nodig. Prioriteiten veranderen ineens. Ik investeer in zelfzorg. In alles dat het me nu wat comfortabeler maakt. En dat gaat van een nekkussen, trolley tot de juiste therapeut. 

Tegelijk met dit kantelmoment breng ik verandering aan in mijn doen en laten. Ik doe minder, laat meer. Al is dat relatief want als een vriendin me heel oprecht vraagt of ik regelmatig even wat ga rusten, val ik verbaasd uit de lucht. Rusten?! Rusten als… ’even-op-mijn-bed-gaan-liggen’ of ‘even-niets-doen-en-in-de-verte-staren’? Nee, dat idee komt zelfs nauwelijks in mij op. Zit precies nog niet echt in mijn systeem (al schrijf ik dit wel vanuit mijn hangmat 🤭)

Ik doe het dus wel rustiger aan. En heb de voorbije dagen heel wat druk van mijn schouders gehaald. Of ‘druk van de ketel’, zo voelde het wel toen de fasciatherapeut via zachte, ondersteunende bewegingen mijn lijf toeliet heel wat druk via mijn oren te laten ontsnappen. 

Ik besef dat de pijn veeleer dan louter fysiek, ook een uitnodiging is om naar de aard van het beestje te kijken. Om daarin veel meer mildheid en zachtheid toe te laten. En dat alleen al werkt helend. En laat weer meer energie stromen. 

Hoe komt het toch dat ons lichaam eerst moet schreeuwen vooraleer we luisteren? Dat wie niet horen wil, moet voelen? Hoe komt het toch dat we pas echt investeren / bereid zijn de prijs te betalen als de pijn erg genoeg is?

Meer nog, hoe komt het dat we fysiek ongemak zoveel sneller aanpakken? Veel urgenter lijkt? 

Pijn doet kopen. 

Geldt dat dan niet voor ‘mentale/emotionele’ pijn? Toch wel. Zij het op een andere manier. 

Bij emotionele pijn kopen we om niet te moeten voelen. We vullen ons leven met een overvolle agenda, social media, het zoveelste paar nieuwe schoenen, stapels chocolade, de nodige drank of sigaretten, de nieuwste smartphone of nog maar een exotische stedentrip. Op één of andere manier vinden we hier altijd wel de middelen voor. #metoo.

Terwijl, investeren in werkelijke genezing? Dat is een heel ander paar mouwen. Dat vraagt meer moed. Meer mildheid. Meer moeite soms.

Maar op lange termijn brengt het zoveel op. Ook in onze portemonnee. 

Ik voel me in elk geval dankbaar voor de support die ik onderweg mag ontvangen. Mijn fasciatherapeut zit tegenwoordig tussen mijn bezoeken door ergens op mijn schouder (hij weegt niets, wees gerust). Hij fluistert me af en toe in mijn oor: “laat je hoofd in je nek steunen, kin iets omhoog, laat los in je buik, en kom in je bekken, … Ja zo. Voel je het verschil?”

Ja ik voel het verschil.

#dankbaar voor de investering in mezelf.

Naomi

ps: heb jij ook zo’n stemmetjes die je vooruit helpen? Of eerder kritische stemmen die je naar beneden halen? Doe zoals Voltaire: ‘J’ai décidé d’être heureux, parce que c’est bon pour la santé’ (mooitje hé? die kreeg ik net in mijn mailbox binnen als wens voor 2019 😀). Dat het niet zo gemakkelijk is hoor ik je al denken. Compagnon de route biedt jou net die support voor onderweg. Met ons routeconcept en onze eigen Kompas voor onderweg app (voor iOs & Android) boordevol reminders heb je jouw coach/therapeut altijd op zak. En kan je het voor jou laten werken waar en wanneer het nodig is. 

pss: ‘Ja, ja, allemaal schoon en wel die goede voornemens, maar daar komt weinig van in huis.’ Klopt. Tenzij je ze werkelijk vòòr-neemt. Voor op al de rest. Priori-tijd maakt voor prioriteit. Ontdek heel binnenkort hoe je dat doet in onze gloednieuwe give-a-way. Houd alvast onze facebookpagina in de gaten of meld je hier reeds aan. Dan ontvang je hem als eerste in je mailbox.

Rest mij enkel nog jullie en zeer gelukkig NU-jaar toe te wensen. Laat die exotische trip, gin-tonic en lekkere chocoladedesserts maar komen 🙈

***

Schone vooruitzichten voor 2019:

Facebook Logo Logo Image

Bedenksels (7)

  • Pascale says:

    Ah, tof lot-genoten in bedenksels onder-weg … Zet me aan om mijn schrijfsel in mijn hoofd wat in te korten en niet meer uit te stellen … Remind yourself Pascale : Het is toch zo’n mooie en vooral deugddoende beweging om die reis van het hoofd naar het hart wat in te korten! Ja, was net bij het lezen van je schrijfsel, beste Naomi, met mijn hoofd tegen een verlichtingspaal aangelopen eerder deze week 19 december ‘s avonds. Pascale kon het niet nalaten nog even opzij te kijken en ‘extra’ (ter controle zeker? …) met haar autosleutel na te kijken of de wagen wel veilig gesloten was, ‘a gauw’ op weg naar een bloemschikavond, een kadootje aan mezelf! Afin, een nieuw kantelmoment, letterlijk en figuurlijk, bedachten meteen mijn dooreen geschudde hersenen? Maar weerom geen probleem voor Pascale, het groene kruis (apotheek dus) naast de verlichtingspaal nodigde me uit, een blok ijs als EHBO te vragen en ik koos ervoor toch mijn kerstbloemstuk te creëren (ditmaal met wat hulp van de lesgeefster) Dankjewel miserie, opnieuw? … Terzijde, teen stond scheef deze zomer in het ‘a gauw’ nemen van een bocht op trap, in mijn crocskes .. Zei toen, allé hup teen, op uw plaats gij, maar die wou niet meteen luisteren … Ja, wat wil je … als Pascale nooit luisterde naar haar lichaam, protesteert dat lichaam ook wel eens… afin, ‘t is toch gelukt (dat is allemaal zo geweldig moeilijk niet hoor!), twee tenen aan mekaar gebonden. Naar het schijnt, wordt er aan een teen die een onevenwicht doorstaan heeft, niets gedaan (aldus info apotheek aan zee). Fantastisch, dit wilde ik horen want ik wilde absoluut mijn voet! Want dan kan ik op route!!! Conclusie : *** Zelfzorg is onze zorg!*** Leren luisteren naar je lichaam, cruciaal en een blijvende uitdaging dat aanvoelen van de eigen grenzen!*** en ***’Haast en spoed is zelden goed!’*** In 2019 volg ik jullie graag verder, van Teen naar Tander, op de voet, en voor NU, aan allen onder-weg, in het bijzonder aan alle lot-genoten, een WARME KERSTGROET! Pascale xxx (P.S. Ziezo Pascale is weerom opgeladen, want ik heb mijn hart gevolgd, door een bedenkseltje, weliswaar verkort, niet perfect maar wel oprecht, te sturen. Gewoon NU drukken op verzenden, doen! Simpel toch … En – met mijn vinger in de (v)lucht – blijf mooi in evenwicht in je hangmat, Naomi, dus ‘niet eruit kantelen’ en respecteer ook de verlichtingspalen onder-weg, dus ‘niet jaloers zijn op mij’… hi hi hi!)

    • Naomi says:

      Heerlijk toch jouw (terug)schrijven Pascale, ik geniet ervan, al gaat het ook bij jou over hobbels en bulten. Het is toch Teen & Tander inderdaad, het leven! Soigneer je!

  • Liesbeth Helsen says:

    Waarom denk ik zo vaak dat anderen een beter evenwicht vinden dan ik?Dank julliewel voor het openlijk zijn in delen van jullie hobbels,bulten,builen …We zijn tenslotte allemaal mensen en ook ik weet dat leren de weg zelf is.Zoals de docent van een cursus in wonderen zei”een mens doet zijn best en God doet de rest”.Ik heb ergens een spreuk die ik nu zachter interpreteer,niet meer vanuit een soort schuldgevoel maar eerder vanuit een liefdevolle kijk,,”Mens van klein geloof,waarom twijfelt gij”Het is zo al ok,juist zoals het nu is,geef jezelf de toestemming om gerust te zijn.Terwijl ik dit tik,voel ik de gedachten opkomen;mag dat wel?Gelukkig kan ik er mee lachen!😂💕💋💞💓

    • Naomi says:

      Laat die gedachten en dat spontane lachen maar komen Liesbeth 🙂 Samen met de mildheid. Dan zijn we al met twee (en volgens mij doet Els ook met ons mee). Het wordt alweer een mooi jaar, een mooie maand, een mooie week, een mooie dag. Warme groeten

  • Els VIjverman says:

    dank je naomi voor je eerlijke blog. Ik herken altijd zoveel van mezelf in jouw schrijfsels wat meteen een ‘opluchting’ geeft want ja, ik ben dus niet de enige :-). Dank voor je wijsheid, kwetsbaarheid en om wie je bent. Lieve groetjes, Els

  • Kompas-blog says:

    […] kent er wat van. Ze schreef er gisteren een schrijfsel over: ‘Pijn doet kopen’. Je leest het hier. De moeite […]

  • Lees meer

    Lees meer

    28.11.2019

    So good and true

    Gisteren poste ik een gloednieuwe illustratie op instagram. Ik stond er mee op en het bleek eentje d

    Lees meer

    Lees meer

    15.07.2019

    Every other day… I will live

    "One day we will die Snoopy… Yes, but every other day we will live." Ze kwamen exact op ’t jui

    Lees meer

    Lees meer

    13.03.2019

    Onverantwoord verantwoord

    Februari 2019, creatiedagen aan zee: Het was de doos fruitsap die me deed inzien dat ik voor alles

    Lees meer

    Lees meer